Een personeelslening kan een aantrekkelijke arbeidsvoorwaarde zijn. Werkgevers helpen medewerkers bijvoorbeeld bij de aanschaf van een auto, een woning of andere grote uitgaven. Toch brengt het verstrekken van een lening aan personeel risico’s met zich mee. Uit een recente uitspraak van een gerechtshof blijkt dat een personeelslening onder omstandigheden kan worden aangemerkt als een consumentenkrediet. En dat kan verstrekkende gevolgen hebben voor werkgevers.
Personeelslening van € 50.000 leidt tot rechtszaak
In een recente zaak verstrekte een werkgever een lening van € 50.000 aan een werknemer tegen een rente van 7% per jaar. Daarbij was afgesproken dat achterstallige aflossingen mochten worden verrekend met het salaris van de werknemer.
Toen de arbeidsovereenkomst eindigde, stond nog een aanzienlijk deel van de lening open. De ex-werknemer stopte met aflossen, waarna de werkgever naar de rechter stapte om een bedrag van bijna € 52.000 terug te vorderen.
Rechter wijst vordering af
De kantonrechter stelde de werkgever echter niet in het gelijk. Volgens de rechter kwalificeerde de verstrekte lening als een consumentenkrediet.
Dat betekent dat de werkgever niet alleen geldverstrekker was, maar ook moest voldoen aan de wettelijke verplichtingen die gelden voor kredietverstrekkers. Zo had de werkgever:
- de werknemer vooraf voldoende moeten informeren over de lening;
- een kredietwaardigheidstoets moeten uitvoeren;
- moeten kunnen aantonen dat aan deze verplichtingen was voldaan.
Omdat de werkgever dit niet kon onderbouwen, werd de vordering afgewezen.
Ook in hoger beroep geen succes
De werkgever ging vervolgens in hoger beroep. Daarbij stelde hij dat de lening niet als consumentenkrediet moest worden gezien, omdat deze was verstrekt in het kader van de arbeidsrelatie en niet vanuit een rol als professionele kredietverstrekker.
Het gerechtshof ging daar niet in mee. Volgens het hof voldoet een lening van een werkgever aan een werknemer in beginsel aan de wettelijke definitie van consumentenkrediet. Het feit dat de kredietverstrekker tegelijkertijd werkgever is, maakt daarbij geen verschil.
Het gevolg: ook in hoger beroep kreeg de werkgever geen gelijk en bleef de lening niet afdwingbaar.
Wanneer geldt een uitzondering?
Gelukkig bestaat er een belangrijke uitzondering.
De regels voor consumentenkrediet zijn niet van toepassing wanneer:
- een werkgever als nevenactiviteit een lening verstrekt aan werknemers;
- de lening renteloos is of tegen een lagere rente wordt aangeboden dan gebruikelijk in de markt;
- de regeling uitsluitend voor werknemers bedoeld is en niet voor andere personen beschikbaar is.
In dergelijke situaties hoeft de lening niet automatisch als consumentenkrediet te worden behandeld.
Let op
In de betreffende rechtszaak kon de werkgever geen beroep doen op deze uitzondering. De rente van 7% werd namelijk als marktconform beschouwd, waardoor de vrijstelling niet van toepassing was.
Wat betekent dit voor werkgevers?
Deze uitspraak onderstreept dat een personeelslening meer is dan een eenvoudige afspraak tussen werkgever en werknemer. Wanneer sprake is van consumentenkrediet, rusten er wettelijke verplichtingen op de werkgever. Het niet naleven daarvan kan ertoe leiden dat een openstaande lening uiteindelijk niet of moeilijk verhaalbaar is.
Daarom is het verstandig om vóór het verstrekken van een personeelslening goed te beoordelen:
- of de lening mogelijk kwalificeert als consumentenkrediet;
- welke informatie vooraf verstrekt moet worden;
- of een kredietwaardigheidstoets nodig is;
- hoe de afspraken juridisch correct worden vastgelegd.
Advies van ZMGroep
Overweeg je een personeelslening te verstrekken of heb je al bestaande leningen lopen? Dan is het verstandig om de fiscale en juridische gevolgen vooraf in kaart te brengen.
De adviseurs van ZMGroep helpen je graag bij het beoordelen van de risico’s en het opstellen van een passende leningsovereenkomst. Zo voorkom je verrassingen achteraf en weet je zeker dat alles goed geregeld is.
